Wbrew temu, co zdaje się sugerować podtytuł książki, nie jest to opowieść o grzesznym życiu Fiodora Dostojewskiego czy próba sportretowania go jako wielkiego grzesznika. Nie jest to również typowa biografia ani studium osobowości ujętej w perspektywie psychologicznej lub filozoficznej. To spojrzenie na człowieka-pisarza unikające osądów moralnych, tropienia jego słabości i grzechów. To poszukiwanie zrozumienia życia i twórczości autora Idioty w perspektywie chrystologicznej, motywowane pragnieniem odkrycia, jak Wydarzenie Jezusa Chrystusa owocowało w tym życiu i wyraziło się w dziele pisarskim. Monografia, łącząc zarys biografii duchowej pisarza, opowieść o postaciach literackich oraz o ideach wyrażonych w jego twórczości, ukazuje drogę wiary autora Zbrodni i kary, poddaną próbie ognia, hartującą się w „piecu wątpliwości”, dojrzewającą stopniowo, przechodzącą przez doświadczenie Wielkiego Piątku, przeżycie zwątpienia i lęku, a także bolesnej, „grobowej” ciszy Wielkiej Soboty.