Moją opowieść zaczynam (…) od rekonstrukcji rozpoznań sytuacji problemowej w estetyce i filozofii dostępnych w czasie, gdy przyszły Witkacy dojrzewał intelektualnie. Nie mam przy tym pewności, że były mu one znane, ale – jak wykażę – zbieżności między nimi a jego późniejszą twórczością intelektualną jest tak wiele, iż trudno oprzeć się wrażeniu, że znał je i przetworzył, na ich fundamencie budując swe własne poglądy. Następnie analizuję jego główne dokonania z zakresu szeroko rozumianej estetyki, przy założeniu, że prace swe pisał jako artysta, aby uzasadnić swoje artystyczne preferencje, w szczególności uprawianą przez siebie sztukę – to właśnie dlatego w tytule niniejszej książki występuje „Witkacy” ,a nie „Stanisław Ignacy Witkiewicz”. Estetykę traktuję jako część sztuki uprawianej przez artystę Witkacego.
Ze Wstępu
