Jak mówimy o przyrodzie? Jak tłumaczymy teksty o przyrodzie? W niniejszym tomie Wioleta Karwacka dokonała analizy przekładu tekstów popularnonaukowych poświęconych przyrodzie, łącząc perspektywę ekolingwistyczną i ekotranslatoryczną. Omówiła, w jaki sposób ujawnia się sprawczość człowieka w publikacjach dotyczących środowiska, przede wszystkim w tych odnoszących się do działalności ludzkiej degradującej środowisko naturalne – odpowiednio dobrane sfromułowania mogą zarówno ukrywać, jak i uwydatniać odpowiedzialność człowieka za niszczenie środowiska. Autorka rozważa również zagadnienia antropomorfizacji w tekstach o przyrodzie, zadając pytanie, czy w ich przekładach występuje ekocentryczny, czy antropocentryczny obraz świata. Czytelnik może prześledzić, jak wybory translatorskie wpływają na sposób przedstawienia przyrody – czy jest ona postrzegana jako niezależy byt, czy jedynie w kontekście użyteczności dla człowieka.
